Traditioneel, cultureel, gemeenschappelijk – geworteld in specifiek etnische of regionale erfenis. Voorbeelden: Bhangra (Punjab), Flamenco (Andalusië), Ierse Jig, Salsa (Kubaans/Puerto Ricaanse wortels), Kathak (Noord-India), Hula (Hawaii), Capoeira (Afro-Braziliaans).
Partner- of groepsdansen voor recreatieve settings – bruiloften, clubs, ballen. Voorbeelden: Walzer, Tango, Foxtrot, Swing, Cha-Cha, Salsa, Bachata. Nadruk op verbinding en genot boven uitvoering.
Hoogtechnisch, gedisciplineerd, gecodificeerde vocabulaire (Franse terminologie), pointe-werk, verhalende traditie. Canonische werken: Swan Lake, The Nutcracker, Giselle.
Vroege 20e-eeuwse rebellie tegen ballet's beperkingen. Nadruk op expressie, zwaartekracht, adem, contractie/loslating. Pioniers: Martha Graham, Merce Cunningham, Alvin Ailey, Paul Taylor.
Late 20e-eeuwse fusie van moderne dans, ballet, jazz en wereldwijde vormen. Prioriteit aan vrijheid, individualiteit, thematische verkenning. Choreografen: William Forsythe, Ohad Naharin, Crystal Pite, Akram Khan.
Dynamisch, Afro-Amerikaanse vernaculaire wortels; isolaties, improvisatie, complexe ritmes. Substijlen: Broadway (theatraal), straat (commercieel), concert (artistiek). Evolueert met populaire muziek.
Dans evolueert voortdurend, tradities smeltend met innovatie. Grenzen tussen categorieën vervagen in hedendaagse praktijk.