Er is geen enkel curriculum, geen gecertificeerde instructeur, geen gestandaardiseerde toets. Meisjes leren twerken door een mengeling van digitale media, peer-netwerken, formele dansruimtes en culturele immersie – een informele, sociale, iteratieve proces.
Twerkings linie loopt terug naar West-Afrikaanse dansen als Mapouka (Ivoorkust) en de bounce-cultuur van New Orleans. Het is geen trend uitgevonden door sociale media; sociale media versterkte een bewegingswoordenboek met diepe historische wortels. Het leren ervan betekent vaak die linie navigeren – bewust of niet – door de lichamen van wie ervoor gingen.
De "hoe" is minder een methode dan een milieu: kijken, proberen, falen, bijstellen, opnieuw kijken, vieren, herhalen.