Dans heeft geen enkele geboorteplaats of uitvinder. Het dater uit voor schrift, landbouw, en georganiseerde godsdiensten. Archeologische bewijzen — grotschilderingen in India (Bhimbetka), Egypte, en Europa — suggereren dat mensen al minstens 30.000 jaar dansen.
Antropologen stellen drie verweven oorsprongen voor:
Naarmate mensen migreerden, paste dans zich aan aan geografie, klimaat, en gewoontes. Afrikaanse polyrithmes, Europese hofdansen, inheemse ceremoniele dansen, Aziatische klassieke vormen — elk codeert de waarden en geschiedenis van zijn cultuur.
Dans blijft een levend archief: elke generatie voegt vocabulaire toe terwijl het de oude drang om met betekenis te bewegen behoudt.