Hip-hop-dans ontstond in jaren '70 in South Bronx, NYC, bij hip-hop-muziek; weerspiegelt energie en attitude van de cultuur. Leent moves uit jazz, gymnastiek, capoeira (Brasilische dansvechtkunst van Afrikaanse slaven). Evolueerde tot 21e eeuw: dansers specialiseren in één stijl of combineren typen.
Atletische hip-hop-dans, Bronx, jaren '70. Explosie in jaren '80 met rap en graffiti. Acrobatische moves: voetwerk staand of op handen, hoofddraaiingen, rugdraaiingen, energieke saltos (windmill, turtle, flare). Vaak één danser tegelijk, anderen in rij wachtend.
Uit Californië, jaren '60. Oorspronkelijk Campbellocking (naar Don Campbell). Kenmerk: danser "lockt" (bevriest) lichaam in positie tijdens moves. Na ~1 seconde pauze gaat energetische beweging verder. Ook op funk en disco te dansen.
Ook uit Californië, maar anders dan locking. Popping: specifieke spieren samentrekken, dan snel ontspannen → illusie van "pop" of "snap" die door lichaam reist. Bijv. pop in vingers → pols → elleboog → schouder. Vaak verward met locking.
Basiship-hop-dans, veel lijkt op popping. Illusie van een "golf" die door armen, benen of heel lichaam reist. Valt onder popping. Verschil: popping gebruikt ticking-moves, wave gebruikt volledig ontspannen, rollende bewegingen.
Deze vier stijlen vormen de kern van hip-hop-dans. Veel dansers combineren elementen voor hun eigen handtekening.