Koning Lodewijk XIV van Frankrijk, beroemd gedoopt tot "De Dansende Koning," hinterliet een onuitwisbare stempel op de wereld van de dans. Zijn persoonlijke passie en koninklijke bescherming transformeerde ballet van een hofsport tot een gecodificeerde, professionele kunstvorm die de discipline vandaag nog definieert.
Onder Lodewijk XIV's heerschappij bereikte het ballet de cour zijn zenith. Deze weelderige hofspectakels vlochten dans, muziek, poëzie en uitgebreide decors samen. De jonge koning was zelf een begaafde uitvoerder, vaak in hoofdrollen in producties als Le Ballet de la Nuit (1653), waar hij verscheen als de opkomende zon — een toepasselijke metafoor voor zijn eigen opkomst. Zijn optredens stelden een standaard van aristocratische participatie die dans een vereiste prestatie voor de adel maakte.
In 1661 stichtte Lodewijk de Académie Royale de Danse, de werelds eerste instelling gewijd aan het systematisch onderwijzen van dans. Onder leiding van Pierre Beauchamp codificeerde de Academie de vijf basisposities van de voeten en de fundamentele vocabulaire van klassiek ballet. Deze formalisering maakte dans een leerbare, overdraagbare techniek, de grondslag leggend voor alle toekomstige ballettraining.
Voor Lodewijk werd hofdans uitgevoerd door amateurs. De Academie opleidde dansers voor het professionele toneel, wat leidde tot de creatie van het Paris Opera Ballet in 1669. Deze shift verhef dansers van hofmannen tot kunstenaars, vestigend dans als een gerespecteerd beroep en een onafhankelijke kunstvorm waardig van publieke presentatie.
De koning populariseerde ook sociale dansen als de menuet en gavotte op Versailles. Deze dansen werden de lingua franca van de Europese aristocratie, verspreidend Franse culturele invloed over het continent. Dansen "à la française" was het teken van verfijning.
Lodewijk XIV stuurde Franse dansmeesters en gezelschappen naar het buitenland, ballet omvormend tot een instrument van zachte macht. Zijn heerschappij vestigde Frankrijk als de onbetwiste danshoofdstad van Europa — een positie die eeuwenlang handhaafd werd. Op het moment van zijn dood in 1715 had Lodewijk dans omgevormd tot een verfijnde, gerespecteerde en integrale pijler van de Europese hoge cultuur.