De boo's die op Bob Dylan neerregeneden op het Newport Folk Festival van 1965 gingen niet over een slechte optreden – ze gingen over een gebroken verbond. Dylan trad op met een elektrische gitaar en een volledige rockband, wat de akoestische-traditie van het festival in stukken brak en, in de ogen van folk-puristen, de kernwaarden van de beweging verraadde.
De tegenreactie was hevig – boo's, schreeuwen, zelfs Pete Seeger die dreigde de stroomkabels te doorhakken. Maar Dylan schrok niet. Hij riep "Maggie's Farm" en "Like a Rolling Stone" met wrede energie.
Die nacht markeerde de definitieve geboorte van folk-rock en een van de beroemdste keerpunten in de muziekgeschiedenis. De boo's waren niet het einde – ze waren het geluid van geschiedenis die draaide.