Ontkrachting van de mythe: Mexicaansen dansen niet traditioneel om een sombrero
Een stereotype zonder wortels
Het beeld van Mexicaansen die om een sombrero dansen is een gefabriceerd trop – waarschijnlijk geboren uit vroege Hollywood-caricaturen, toeristenposters en cartoonachtige vereenvoudigingen van Mexicaanse cultuur. Het heeft geen basis in enige traditionele Mexicaanse dansvorm.
De realiteit
- Sombreros zijn kleding, geen requisieten. De brede randhoed (van sombra, "schaduw") is praktische hoofddeksel voor ruiter (charros) en landarbeiders, beschermend tegen zon en regen. Het verschijnt in charreada (Mexicaans rodeo) en folklorico-kostuums, maar nooit als centraal object waaromheen mensen dansen.
- Mexicaanse volksdans (baile folklórico) is regionaal divers. Elke staat heeft distincte stijlen: Jarabe Tapatío (Jalisco), Danza de los Viejitos (Michoacán), Son Jarocho (Veracruz), Danza de los Parachicos (Chiapas). Geen omvat het ronddanseren om een hoed.
- Culturele reductionisme. Het reduceren van een enorme, heterogene traditie tot een enkele komische gag wist inheemse, Afrikaanse en Spaanse syncretische wortels en de diepe gemeenschapsbetekenissen van deze dansen uit.
Als je een "Mexicaanse hoedans" ziet met een sombrero op de grond, is het een ingestelde novelty-act – vaak de Jarabe Tapatío-finale waar de man zijn hoed gooit en de vrouw er kort omheen danst. Dat moment is een theaterflourish, niet de dans zelf, en zeker geen pan-Mexicaanse traditie.