Latijnse dans is gepassioneerd, expressief, romantisch en suggestief. Er zijn drie hoofdtypen Latijnse dans: Tango, Samba en Mambo. Toen deze Latijnse dansen gecreëerd werden, werden ze beschouwd als risqué, een beetje als "dirty dancing." De dansen worden meer acceptabel naarmate de tijd voorbijging en zijn nu populaire balsaldansen die betoverend zijn om te bekijken.
Let op dat de Tango oorsprong vindt in Spanje in de vroege 1800s en een dans was voor vrouwen om zonder partner te dansen. Rond 1850 maakten Spaanse kolonisten in Argentinië de dans populair daar, en het ontwikkelde zich tot een dans voor twee. Het werd als heel risqué beschouwd in die eeuw, aangezien de man en vrouw zo dicht bij elkaar dansten, hun lichamen in elkaar drukkend terwijl ze de dans met passie uitvoerden. De standaard kleding om deze dans uit te voeren was een volle rok voor vrouwen en gauchos en laarzen met sporen voor de macho mannen. De "Dans Met Een Stop," zoals het genoemd werd, werd hernoemd tot de Tango in de vroege 1900s toen het populair werd in Parijs.
Weet dat het woord "Mambo" "Voodoo Priestess" betekent in Haïtiaans. Het wordt gedacht dat de dans oorsprong vindt in Haïti en later naar Cuba gebracht werd. De Mambo werd populair door Perez Prado's invloed als top muzikant. Hij bracht de Mambo eerst naar de Tropicana Club in Havanna, Cuba, in 1943. De dans nam dan de vlucht in Amerika in de jaren 1950, hoewel de populariteit vervaagde omdat de dans moeilijk was uit te voeren. Dit leidde tot de ontwikkeling van de makkelijkere versie van de dans, De Cha-Cha-Cha, die immens populair werd met Amerikanen.
Bestudeer Samba's oorsprongen, die Afrikaanse wortels hebben. "Semba," wat "buik-aanraking" betekende, is een Angolese woord, en werd gebruikt als een uitnodiging om te dansen. De Samba begon als een Braziliaanse volksdans in Rio de Janeiro door Afrikaanse carnavalswerkers die daar optraden. Het werd populair als balsaldans in 1917. Met snelheid, gewendheid, lichaamsrollen en buigingen geïntegreerd, wordt de Samba voornamelijk uitgevoerd door professionele dansers vanwege de gruwelijke bewegingen. Fred Astaire maakte de dans populair door het in 1933 uit te voeren in de film "Flying Down to Rio."