Hernando de Soto's 4.000 mijl expeditie door het Zuidoosten van Amerika gebruikte meerdere reismodi, aangepast aan terrein en omstandigheden.
Paarden booden snelheid, laadcapaciteit en tactisch voordeel. De expeditie bracht ongeveer 200 paarden mee; ze waren essentieel voor cavalerie-aanvallen, verkenningen en het transporteren van voorraden.
Infanterie marcheerde naast paarden. In dichte bossen, moerassen of steile terrein, daalden ruiters af. Voettocht stak stilletjes en navigatie waar paarden niet konden.
Grote rivieren (Mississippi, Arkansas, Tennessee) vereisten oversteken. De expeditie bouwde:
Constructie gebruikte lokale materialen en inheemse kennis.
Relaties met inheemse naties dicteerden reislogistiek:
Slechts 18 van de ongeveer 600 mannen voltooiden de reis; de meesten overleden aan ziekte, gevecht en honger. Reismethoden evolveerden van veroveringslogistiek tot dapper overleven.