Definitie van 'Knell'
Knell (zelfstandig naamwoord):
- Het geluid van een langzaam geslagen klok om een dood of ramp aan te kondigen.
- Elk geluid dat de aanstaande of einde van iets aangeeft.
- Iets dat fungeert als waarschuwing of signaal van een einde.
Voorbeeld: "The knell of the departing year."