Pater Laurens wil Romeo en Julia initieel niet trauwen. In acte 2, scène 3, waarschuwt hij voor de gevaren van haast ("Wisely and slow; they stumble that run fast") en vraagt hij zich af over Romeos plotselinge shift van Rosaline naar Julia.
Toch stemt hij uiteindelijk toe, hopend dat het huwelijk de Montague-Capulet-vete kan beëindigen. Zijn motivatie is burgervrede, niet persoonlijke wens – hij ziet de unie als een potentiële politieke oplossing voor Verona's geweld. De beslissing weerspiegelt zijn rol als een welwillende maar uiteindelijk gefaalde mediator.