De fouetté is een balletbeweging: de danser staat even op plat voet met steunbeen gebogen, en het werkende been wordt omheen geslingerd (fouetté = geslingerd) voor een draaiende beweging. Het werkende been wordt naar het steunbeen getrokken en de danser moet opkomen in en pointe positie om de beweging te voltooien.
Om de fouetté makkelijker te maken, kan de danser elke individuele beweging apart oefenen om het lichaam te trainen. De fouetté bestaat uit: relevé développé, écarté devant, borstelen door eerste positie naar relevé fouetté in attitude derrière. Voer ze in slow motion uit voor vereenvoudiging (volgens iSport). Bij problemen: elke beweging langzaam uitvoeren tot ze allemaal gelinkt kunnen worden tot de volledige beweging.
Tijdens de draaiende beweging van de fouetté kan een danser voelen dat schouders naar voren trekken de beweging makkelijker maakt. Dat is niet het geval: voorwaartse beweiging van het lichaam resulteert in verlies van balans, onjuiste houding, en een onvoltooide fouetté. Door de schouders te stabiliseren, wint de danser controle en kan hij zich richten op de benodigde onderlichaamsbewegingen. Het herfocussen van de ogen op een punt op de muur bij elke 180° draai helpt ook om controle te behouden.
Voor een succesvolle fouetté moet de danser zorgen dat elke afzonderlijke beweging binnen de fouetté succesvol voltooid wordt. Het publiek moet de verschillende posities binnen de fouetté kunnen zien. De danser moet développé- en attitude-derrière-posities vasthouden tijdens de uitvoering voor controle.
Het voltooien van veel fouettés wordt gezien als uitdaging voor de sterkste en technisch meest bevoorrechte dansers. 32 fouettés en tournant (draaiende fouettés) werd in de 19e eeuw gepopulariseerd door Pierina Legnani (volgens '32 Fouettés'). Meestal worden 32 fouettés op één lichaamszijde gedaan, vaak de rechterzijde (sterkste/dominante).