Balletdansers, met name vrouwen, dragen vaak speciale schoenen om op de puntjes van hun tenen te staan en te bewegen. Deze techniek heet 'sur le pointe' of 'en pointe' (Frans), of 'on pointe' (Engels). Pointedansen vereist uitzonderlijke kracht, uithoudingsvermogen en juiste ballettechniek. Dansers mogen pas pointeschoenen dragen op hoog fysiek en technisch niveau. Probeer pointewerk alleen onder begeleiding van een getrainde professional.
Hoewel dansers al in de 18e eeuw op hun tenen mochten zijn gestegen, maakte Italiaanse ballerina Maria Taglioni pointedansen in de jaren 1830 standaard toen ze het complete ballet 'La Sylphide' op pointe dansde. Taglioni en haar vader ontwierpen en pioneerden een vroege versie van de 20e/21e-eeuwse pointeschoenen. Sinds Taglioni is pointedansen een vereiste vaardigheid voor professionele vrouwelijke balletdansers. In de late 20e eeuw begonnen ook mannen op pointe te dansen, vaak met compagnie's gespecialiseerd in komische balletten.
De pointe-techniek is drastisch geëvolueerd sinds Taglioni. Door ondersteunendere pointeschoenen hebben ballerina's hogere technieken beheerst en kunnen ze complexere, moeilijkere stappen op pointe uitvoeren. Verschillende balletschools leren iets andere methoden om op de tenen te komen. Beiden technisch correct, maar met andere bewegingskwaliteit. Door harder pointeschoenen leren Russen scholen 'springen' of hoppen op de tenpuntjes bij opstijgen en pointe. Dit geeft een krachtige, atletische kwaliteit. Franse en Italiaanse scholen leren door de hele voet te rollen naar de tenen – vloeiendere beweging. Veel dansers en scholen gebruiken beide methoden, afhankelijk van choreografische eisen.
Goed getrainde ballerina's laten pointedansen moeiteloos lijken, maar correct uitvoeren is een van de meest uitdagende aspecten van ballet. Terwijl je op pointe komt (rollen, springen, stappen), moet je been volledig gestrekt blijven. Buikspieren moeten aanspannen voor balans, voeten en benen tillen je op de doos (punt) van je schoen. Het is onjuist om 'terug te zitten' op je schoen door gewicht op de rand van de doos te houden zodat hielen naar de vloer kantelen. In plaats daarvan: point voet recht op en neer met gewicht volledig over tenen. Bij afdalen: til bovenlichaam op, gebruik kolfspieren om voeten geleidelijk naar plat te laten zakken, in plaats van 'te vallen' van pointe – abrupt en ongraceful.
Pointwerk kan gevaarlijk zijn, zelfs voor ervaren ballerina's. Dansers zonder de benodigde fysieke kenmerken lopen nog groter risico. Dansers mogen pas op pointe beginnen wanneer botten in voeten volledig ontwikkeld zijn – meestal rond 11-12 jaar. Toestemming docent vereist voor aankoop pointeschoenen. Omdat correct op pointe staan een constant gepointe voet vereist, vinden dansers met platte voeten of zeer lage gewelven het uitzonderlijk uitdagend, zelfs onmogelijk. Dansers met zeer hoge gewelven hebben meer aanleg, maar kunnen geneigd zijn over hun doos te rollen door flexibiliteit. Rol over doos = spanning op metatarsale, tenen, enkel = groter blessuregevaar.