Een van de veelvaardigheden die balletdansers leren is puntwerk, waarbij dansers optreden op wat eruitziet als hun teentjes. Voor het publiek kan het effect adembenemend zijn; voor de dansers is deze gracevolle dansstijl echter het resultaat van jarenlange pijnlijke training die scheve tenen, blaasjes, hornhuid, koolvinkjes en teenballen veroorzaakt. Niet iedereen heeft de juiste voeten om op punt te dansen, wat vereist dat de voeten van de danser bepaalde kenmerken vertonen.
Puntwerk in ballet wordt niet licht ontzettingen ondernomen. Elke balletstudent die begint met punttraining heeft doorgaans al twee tot drie jaar eerdere ballettraining gehad, en kinderen worden pas rond de leeftijd van 12 jaar in punttraining geplaatst. Punttraining wordt niet eerder gedaan omdat de botten in de voeten van een kind nog niet volledig zijn ontwikkeld van kraakbeen tot bot en misschien niet voldoende steun bieden, wat blijvende schade aan jonge voeten kan veroorzaken.
De belangrijkste kenmerken van de voet bij puntwerk zijn de structuur van de enkel en de voet. De enkel moet sterk genoeg zijn om het gewicht van het lichaam te dragen. De ideale voet voor puntwerk heeft tenen die allemaal ongeveer even lang zijn; dit vormt een 'vierkants' platform dat de danser ondersteunt. Een voet met een grote teen die langer is dan de andere tenen zal ongemak en moeilijkheden ondervinden bij het uitvoeren van puntwerk, omdat dit kan resulteren in de grote teen die het volledige lichaamsgewicht draagt. Dit is echter geen harde regel, en dit voettype hoeft een danser niet noodzakelijk te verhinderen om puntwerk te doen.
Een ander overweging is de mate van flexibiliteit in de enkel. Ook de graad van de vogewelfboog is van belang. Een danser die de benodigde flexibiliteit mist en onvoldoende boog heeft, zal onstaat zijn om de cruciale beweging uit te voeren van het plaatsen van de enkel in een rechte lijn tussen de knie en de tenen tijdens het staan op punt. Integen, als een danser zeer flexibele enkels en zeer hoge vogewelven heeft, wijst dit vaak op een zwakte in de enkel die extra training kan vereisen om deze te versterken voordat men puntwerk probeert.
Het meest lastige voeteigenschap voor puntwerk is wanneer de tweede teen de langste teen van de voet is. Hoe duidelijker dit lengteverschil, hoe groter de moeilijkheid voor de danser om puntwerk te verrichten. Als het verschil gering is, kan de puntschoen worden aangepast om de druk op de middelste teen te verlichten. Als de teen echter te lang is, zal een balletdocent de student waarschijnlijk afraden om te proberen puntwerk te leren.