Pauwen dansen niet in de regen. Hun beroemde vertoning – staart gewaaid, veren trillende, luidke roepen – is een verparingsritueel uitgevoerd tijdens broeiseizoen (lente/zomer, warme, droge condities). Regen beschadigt de elaborate staartveren, belemmert vlucht, en vermindert zichtbaarheid van de vertoning. Pauwen zoeken schuilplaats in nat weer.
De "pauwendans" in Indiase klassieke dans (mayura nritya) en volksvormen imiteert de vogel's vertoning – prachtig. Maar de vogel zelf danst voor reproductie, niet neerslag. De monsun komt na broeiseizoen; de pauwens kalender is geschreven in hormonen, niet weer.