Van Sophocles' zeven bewaarde tragedies, centreren twee op vrouwen die genderverwachtingen verbrijzelen: Antigone en Electra. (Een derde, Philoctetes, focust op een mannelijke protagonista, hoewel zijn thema's van marginalisatie resoneren.)
Dochter van Oedipus, Antigone troeft koning Creon om haar broer Polynices te begraven, kiesend voor goddelijke wet boven staatsbesluit. Ze omarmt de dood eerder dan te buigen, belichamend principiële weerstand.
Verzeerd door wraak voor de moord op haar vader Agamemnon door haar moeder Clytemnestra en stiefvader Aegisthus, helpt Electra haar broer Orestes bij moordmoeder. Het stuk verkent rouw, gerechtigheid en de prijs van wraak.
Beide heldinnen daag het patriarchale gezag uit, claimende agentschap in een door mannen gedomineerde wereld — een radicale houding voor het oude Athene.