De wortels gaan terug tot de Braziliaanse Frevo (Russische volksdans gemengd met vechtsport). Nog verder: Afrikaanse slavendans capoeira (nog steeds populair), de eerste dans die oprechte vechtbewegingen, shadow-boxing, voetwerk en grondwerk fuseerde.
Uprock/rocking, een stedelijke straatdans, werd populair met moves die we nu kennen: burns (agressieve handstoten) en vechtsport-geïnspireerde "jerks". Dit werd de basis voor "top rock", dat uprock fuseerde met overgangsstappen (six-step) en grondwerk toevoegde.
Oorspronkelijke breakdancers: mannelijk, lagere sociaale klasse, Afrikaans-Amerikaans of Hispanisch. Late '60s/vroege '70s: dans verving wapens in straatoorlogen tussen gangs in de Bronx. Afrika Bambaataa (DJ, producer, gangleider) initieerde deze verandering. Dans werd populaire competitiestijl op straat en in clubs. Jaren daarna: complexere beenbewegingen en grondwerk (floor-downs, down-rocks). Moves gingen in en uit de mode.
Groepen als Rock Steady Crew en Electronic Boogaloo Lockers (later Electric Boogaloos) introduceerden hand-gliding, back-spinning, windmilling, head spinning. Dit zijn de herkenbare kennemerkende moves van breakdancing.
Breakdancing blijft populair; nieuwe moves ontstaan nog steeds. Te zien op straathoeken, in clubs, tv-shows (So You Think You Can Dance, America's Best Dance Crew). Richie Colon (b-boy Crazy Legs), oorspronkelijke innovator, was de dubbel in de finaledans van Flashdance. Dansers vandaag: elke klasse, ras, geslacht. Breakdancing is een pijler van hip-hop cultuur.