Technisch gezien combineert improvisatie de objectieve vorm van het lichaam met de subjectieve inhoud van een dans. Eenvoudig gezegd: kunst wordt gecommuniceerd door individualiteit in de bewegingen van een dansende persoon te plaatsen. Te technisch, toch? Elementen van dans kunnen in leuke spelletjes gecreëerd worden die vorm en inhoud produceren, niet te vermelden plezier. Dansers van alle leeftijden en vaardigheidsniveaus werken aan connecties tussen lichaam en geest tijdens het spelen in een sociale setting.
Dit is vaak hoe paren beginnen. Twee dansers initiëren de improvisatie verbonden door eenvoudig fysiek contact. Hoewel elke partner dan kan losbreken in welke vorm ze ook wensen, brengen sommige spelletjes dansers kort weer in contact. In die zin vormt contact een thuishaven voor beide partners. Andere spelletjes improviseren met één regel: dansers moeten fysiek contact houden gedurende de hele improvisatie. Dansparen kunnen deze vorm beginnen met het spelen van het Rugspel: improviseren terwijl ze rug tegen rug staan. Dit is een eenvoudigere vorm, omdat het vrije element wordt uitgeoefend door de ledematen van de dansers. Wederzijds vertrouwen tussen partners is de sleutel tot het plezier van contactimprovisatie. Bekijk 'Back Dancing Improv' video voor meer.
Dit spel is een improvisatie-icebreaker bedoeld om grotere dansgroepen met elkaar bekend te maken. Het bestaat uit het opsplitsen van een klas in groepen van vier of vijf. De speelleider roept een alfabetletter uit, en elke groep dansers vormt de letter met hun lichamen. Sommige alfabetletters zijn zo makkelijk te vormen dat groepen uitgedaagd kunnen worden om alle dansers te betrekken, maar dat is het doel van het spel. Complexere letters vereisen deelname van alle groepsleden. De verbuiking van lichamen leidt tot collectief plezier, en leert individuele dansers hoe ze met anderen kunnen samenwerken.
Tijd voor geluid. Improvisers vormen een cirkel en individuen kiezen de nummers een, twee en drie in volgorde: de eerste danser, 'één'; de volgende danser, 'twee'; de volgende danser, 'drie'; de volgende danser, 'één'. De groep begint te improviseren door weer de cirkel rond te gaan. Deze keer vervangen de nummer 'één' dansers hun nummer met een klas klap, terwijl de 'twee' en 'drie' dansers hun nummers spreken. De volgende keer, improviseren ze klappen, terwijl nummer 'twee' deelnemers snippen in plaats van hun nummer te zeggen. Uiteindelijk klappen de 'eenen', de 'tweeën' snippen, en de 'drie' dansers stampen met hun voeten. Dansers ontdekken snel hoeveel coördinatie nodig is om alle drie acties te animeren. Check 'Referenties' voor de videodemonstratie.
Dit spel geeft dansers de macht om de natuurlijke fysieke verkrampingen uit te schudden die komen wanneer je andere dansers ontmoet en voor de eerste keer samenwerkt. Opnieuw staan dansers in een grote cirkel, met voldoende ruimte tussen elkaar voor het schudden. Op commando schudden dansers één arm, de andere arm, één been, het andere been en hun billen. De speelleider telt af van vier naar één, dansers schudden elk deel dat aantal keer. Naarmate het spel vordert, versnelt de teller om de lichamen op te warmen. Check 'Referenties' voor de videodemonstratie.