Mexicaanse folkloristische dans heeft wortels die eeuwen teruggaan. Hoewel elke regio en staat thuis is aan diverse dansstijlen, hebben ze allemaal hun oorsprong in de drie hoofddans tradities.
De oudste vorm van Mexicaanse volksdansen, de danza, heeft zijn wortels in de Mesoamerikaanse tijd, ten tijde van de Maya's en Azteken. De dansen zijn ritueel en hebben vaak banden met een religieuze aspect. Een voorbeeld hiervan is de Azteekse beïnvloede Tlacolorerosis in de staat Guerrero, uitgevoerd tijdens het oogstseizoen.
Na de komst van de Spanjaren, beïnvloedde Europese dans snel de inheemse cultuur. Deze dansen, Mestizo genoemd, zijn een combinatie van inheemse en Europese aspecten. De Spaanse Flamenco beïnvloedde de ontwikkeling van Mexicaanse dans het meest met haar dramatische stappen en bewegingen uitgevoerd in levendig gekleurde kleding. Aspecten van ballet, de wals en polka zijn ook zichtbaar in mestizo dansen.
Bailes Regionales worden doorgaans gepresenteerd in theateroptredens of gemeenschapsvieringen. De dansen hebben veel balletkenmerken, zoals uitgezette tenen en hooggechoreografeerde bewegingen, en ze benadrukken een bepaalde regio's volkscultuur. Amalia Hernandez, een Mexicaanse balletchoreograaf, populariseerde deze dansen in de jaren 1950 en hielp ze internationaal erkend te maken.