Arts >> Kunst en entertainment >  >> Dans >> Overige dans

De Geschiedenis van de Zwaarddans

Dans tradities uit elke hoek van de wereld integreren attributen en objecten in hun optredens. Zwaarden zijn een veelvoorkomend attrribut in dansen in veel culturen. De inspiratie voor het gebruik van een zwaard voor folkloristische of theatrale dansvormen varieert, maar sommige thema's zijn vrij gemeenschappelijk, zoals militaire trots en macht. De zwaarddans haalt haar inspiratie uit diverse onderwerpen, van oorlog tot kunst.

Saoedi-Arabië

De natie Saoedi-Arabië bestaat uit een aantal nomadische stamvolken aangeduid als Bedoeïenen. De 'ardh', of mannezwaarddans, is de nationale dans van Saoedi-Arabië, en daarin brandissen Saoedische mannen zwaarden in de lucht in tijd met de muziek, die voornamelijk bestaat uit tromklanken met varierende ritmes. De dansers dragen traditionele Bedoeïen kleding, wat varieert afhankelijk van waar de optredens plaatsvindt en welke stam optreedt. Poëzie is ook onderdeel van de optredens.

Buikdans

Hoewel dansers in het Midden-Oosten al eeuwenlang met zwaarden optreden, kan de moderne praktijk van buikdansers met zwaarden herleid worden tot Jean-Leon Gerome's schilderij 'Sabre Dance in a Cafe' uit 1876, dat een danseres met een zwaard op haar hoofd in evenwicht toont. Dit schilderij wordt verondersteld de danspraktijk geïnspireerd te hebben, die toen populair werd voor buikdansoptredens in de Verenigde Staten, Europa en Australië, evenals in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Moderne troupes zoals Fat Chance Belly Dance in San Francisco en Atlanta's Nazeem Allayl voeren op met zwaarden.

Pakistan

'Khattak', een traditionele zwaarddans die teruggaat tot de 14e eeuw, wordt traditioneel uitgevoerd door de Pasjtoen mannen van Pakistan en Afghanistan. De khattak dans is levendig en energiek, en de mannen voeren snelle, gecompliceerde bewegingen uit terwijl ze één, twee of drie zwaarden vasthouden. De dans zou oorspronkelijk ontstaan zijn als een warming-up voor mannen die naar de strijd gingen. Het werd toen een folkloristische dansvorm op zich en uiteindelijk een optredensvorm.

Korea

De Koreaanse 'geommu' dans zou geïnspireerd zijn door een volksverhaal over de tragische dood van een jonge mannelijke zwaarddanser die een koning doodde tijdens een optredens. Over de jaren werd zwaarddans een vrouwelijke uitoefening. Een grotschildering uit de Goguryuh-tijd (57 v.Chr. tot 668 v.Chr.) toont een vrouwelijke krijger met een zwaard in wat geïnterpreteerd wordt als een danspose.

De dans zoals die vandaag uitgevoerd wordt, kenmerkt vrouwelijke dansers in helder gekleurde traditionele kleding die dansen terwijl zwaarden dragen. De choreografie van de dans, grazillig en elegant, gebruikt de beweging van de stof van de kostuums van de dansers als een uitbreiding van de lichaamsbewegingen.

Schotland

In de 'ghillie callum' dans van de Schotse Highlands, leggen dansers zwaarden op de grond en voeren hoge, articulate sprongen over en tussen de klingen. De dans kenmerkt snelle, lichte sprongen en gestileerde hand- en armbewegingen, en de dansers dragen traditionele Schotse kleding, inclusief de beroemde kilt. Precisie is cruciaal, en bij groepsdansen moet elke danser in sync zijn met de anderen. De ghillie callum wordt uitgevoerd op doedelmuziek, ook inheems in Schotland.

Overige dans

Related Categories