Stripclubs worden als winstgevende bedrijven uitgebaat in de Verenigde Staten en omvatten vaak bars. Het Hooggerechtshof citeerde de Eerste Amendement toen het oordeelde dat gemeenschappen de manier kunnen reguleren waarop hun stripclubs en andere volwassen bedrijven opereren, ze ze niet direct kunnen verbieden. Regels en wetten met betrekking tot stripclubs worden meestal op county- en staatniveau gemaakt, in plaats van op federaal niveau, dus niet alle stripclubs opereren onder dezelfde regelset.
Stripclubs in de Verenigde Staten zijn verplicht iedereen onder de 18 jaar de toegang te ontzeggen, en veel gemeenschappen hebben leeftijdseisen voor stripclub-werkers, inclusief dansers en die in andere capaciteiten werken. In de Verenigde Staten is het illegaal om alcohol te serveren aan iemand onder de 21 jaar.
Niet alle stripclubs hebben alcoholvergunningen, maar een stripclub die alcohol serveert moet een vergunning hebben om dat te doen. Stripclubs hun alcoholvergunning verliezen als ze alcohol serveren aan een minderjarige of als druggebruik op de locatie wordt ontdekt. Sommige gemeenschappen – zoals Shelby, Tennessee – hebben alcohol volledig verboden in stripclubs.
De meeste stripclubs hebben regels waarbij dansers en bezoekers gescheiden moeten zijn door 5 of 6 voet, en sommige gemeenschappen hebben reguleringen over hoe groot een podium moet zijn voor volwassen-georiënteerde optredens.
In gebieden waar dansers en bezoekers gescheiden moeten blijven, zijn schootsdansen niet toegestaan, en zijn schootsdansen in veel gebieden volledig verboden. Veel stripclubs zijn gedwongen een "no touch" beleid te hanteren. Dit "no touch" beleid kan uitgestrekt worden tot dansers op het podium, die in sommige gemeenschappen verboden zijn om elkaar aan te raken of seksuele handelingen te simuleren.
Verder zijn in plaatsen zoals Phoenix bezoekers verboden om strippers te fooien door papieren geld in de g-strings van de dansers te steken.
Terwijl sommige stripclubs strippers toestaan volledig naakt te zijn, passen veel gemeenschappen toenemend restricties toe die strippers verplichten minimaal bedekking te dragen, inclusief pasties en g-strings. In Phoenix werd wetgeving aangenomen die strippers verplicht een laag latex over hun tepels te dragen in clubs waar alcohol geserveerd wordt.
Openingstijden verschillen van stad tot stad; in sommige gebieden mogen de clubs 24 uur per dag opereren. In bepaalde plaatsen mogen stripclubs niet open zijn op zondagen. In Missouri, bijvoorbeeld, vanaf 28 augustus 2010, moeten stripclubs om middernacht sluiten.
In veel gemeenschappen mogen stripclubs en volwassen-gerelateerde bedrijven niet opereren binnen een bepaalde afstand van scholen, kerken en woonwijken. Stripclubs moeten gevestigd zijn in goedgekeurde zones. Sommige stripclubs kiezen ervoor zich in kleine steden te vestigen waar zoningwetten minder streng zijn.
In sommige gemeenschappen, zoals Detroit, Michigan, moeten strippers een jaartarief betalen om gelicenseerd te zijn en een achtergrondcontrole doorstaan. In sommige gemeenschappen is wetgeving aangenomen die stripclub dansers verplicht een HIV-test te doorstaan, hoewel deze wet redelijk controversieel is geweest.
In sommige staten of gemeenschappen worden stripclubs gedwongen een toegangstaks te innen die aan de staat teruggegeven wordt. In Texas, bijvoorbeeld, gaat een $5 toegangstarief ten bate aan een stichting voor slachtoffers van verkrachting. Sommige van de staat's 100-plus stripclub-eigenaren zeggen dat het koppelen van hun bedrijven aan seksmisdaad wrong en oneerlijk is. Een eerdere poging van de Texas wetgever om de $5 entree toe te passen op Texas publieke scholen werd gedempt.