Volgens een artikel van de International Academy of Middle Eastern Dance kunnen de wortels van buikdans worden herleid tot de "traditionele vrouwendansen van het Midden-Oosten en Noord-Afrika", en "het grootste misverstand over buikdans is dat het bedoeld is om mannen te verteren." In feite ontstond buikdans in een cultuur die sterk gescheiden was op geslacht; mannen waren vaak niet aanwezig bij optredens. De dans zelf, gericht op de torso, kenmerkt zich door vloeiende, stromende bewegingen afgewisseld met snelle knippende, schuddende en shimmy-bewegingen. De kleurrijke kleding die dansers dragen, met name de onmisbare hupsjaal, wordt op een zekere manier als onderdeel van de dans beschouwd, omdat hij mee vloeit en schudt met de danser.
Kies het type hupsjaal dat je prefereert. Meestal komen ze in twee stijlen: driehoekig en rechthoekig. De meeste hupsjalen bevatten rijen echte of plastic muntjes of kleine medailles van een of andere soort om een betoverende klingeling te produceren wanneer je heupen beweegt.
Bepaal welk einde "boven" is aan je sjaal door de muntjes te observeren. Ze moeten van je lichaam af wijzen en vrij kunnen zwaaien wanneer de sjaal rechtop staat.
Klem één uiteinde van de sjaal in elke hand en wikkels hem strak om je heupen. Zoals de naam al zegt, moet de sjaal om je heupen worden geplaatst en niet om je taille. Het doel van de sjaal is om de bewegingen van je dansende heupen te benadrukken.
Bind de sjaal stevig vast met een simpele platte knoop. Je kunt beide uiteinden naar de voorkant van je brengen, net onder je navel, of naar de zijkant van je heup om hem te binden. Beide methoden zijn even acceptabel. De belangrijkste factor is dat je de sjaal veilig vastbindt zodat hij niet losraakt tijdens het dansen.