Tijdens de Elizabethaanse periode domineerden twee dansen de hofsvermaak:
Een langzame, statelijke processionele dans gekenmerkt door zweepende, glijdende bewegingen. Meestal uitgevoerd in paren of kleine groepen, opende de pavane vaak ceremoniële evenementen.
Een levendige, opgedane dans die vaak de pavane volgde. De galliard had ingewikkeld voetwerk, sprongen en draaien, meestal uitgevoerd door solodansers die atletiek en vaardigheid toonden.