De Quickstep barstte in de jaren '20 op het balscène in Engeland, geboren uit dansers honger naar een snellere, meer opwindende alternatief voor de Foxtrot. Wat begon als de "Quick Foxtrot" absorbeerde snel de besmettingsenergie van de Charleston, de syncopeerde ritmes van jazz, en de dryvende puls van ragtime. In 1927 had deze hybride gekristalliseerd in een distincte International Style balsdans, compleet met eigen techniek, figuren en competitief kader.
Vroege aanhangers genoten van de Quickstep's ademloze tempo – vaak 50 maat per minuut – en haar kenmerkende chassés, locks en runs die zowel precisie als lichtheid eisten. Danszalen door heel London buzzen met de nieuwe stijl, en instructoren schaarzelden om de stappen te codificeren. De Imperial Society of Teachers of Dancing (ISTD) en de International Dance Teachers' Association (IDTA) publiceerden snel syllabi, wat de Quickstep's plaats naast de Wals, Tango en Foxtrot in de standaard balscanon vestigde.
Vandaag blijft de Quickstep een publiekfavoriet om zijn vrolijke, luchtige kwaliteit. Concurrenten jagen nog steeds het ideale "vliegtuig" over de vloer, terwijl sociale dansers genieten van haar speelse, gespreksachtige wisselwerking. Van haar wortels in Jazz Age Londen tot haar huidige status als pijler van internationaal balsdans, verbeeldt de Quickstep hoe een verlangen naar snelheid en glitter een kunstvorm kan hervormen.