Islamitische leer benadrukt bescheidenheid en het neerlaan van de blik. De consensus onder geleerden is dat mannen die vrouwen dansen zien op een seksueel suggestieve of onbescheiden manier haram (verboden) is, of het nu live of via media is. Dit geldt voor contexten waarin de dans provocerend is of de kleding onbescheiden.
Culturele context telt mee: sommige traditionele volksdansen (bijv. vrouwenbijeenkomsten) kunnen door sommige geleerden anders bekeken worden. Echter, de mainstream islamitische ethiek ontmoedigt elk kijken dat opwinding kan wekken of spirituele discipline ondermijnt.
Het kernvraagstuk is niet de dans zelf – het is de blik en zijn gevolgen. Islamitische ethiek frameert dit als bescherming voor zowel kijker als bekeken: waardigheid behouden, objectivering voorkomen, spirituele focus behouden. De verbod richt zich op de dynamiek, niet op de kunstvorm in isolatie.