Geschiedenis van Theaterdans: Van Oude Rituelen tot Modern Podium
Evolutie van Theaterdans
Oudheid (Griekenland & Rome)
Dans integraal bij godsdienstige rieten (Dionysische feesten) en drama (koor in Griekse tragedie). Orkheisthai = "danseren". Pyrrhische (oorlog) en emmeleia (tragische) dansen gecodificeerd.
Middeleeuwen
Liturgisch drama (trope, mysteriespellen) omvatte processionele dansen. Wereldlijke hofvermaak (caroles, estampies) duiken op.
Renaissance (15e–16e eeuw)
Dans treedt intermezzi (hofspectakels). Handboeken verschijnen (Domenico da Piacenza, Arbeau's Orchésographie). Ballet de cour vormt zich in Frankrijk.
Barok & Klassiek (17e–18e eeuw)
- Jean-Baptiste Lully (1632–1687): Stichtte Académie Royale de Danse; codificeerde ballet in opera's.
- Pierre Beauchamp: Codificeerde vijf voetposities.
- Jean-Georges Noverre (1727–1810): Lettres sur la danse – pleitte voor ballet d'action (narratief ballet).
Romantische Tijd (19e eeuw)
- Puntwerk, toetoes, etherische esthetiek (La Sylphide, Giselle).
- Carlo Blasis (1797–1878): Traité élémentaire de la danse – systematische techniek.
Modern & Hedendaags (20e–21e eeuw)
- Isadora Duncan (1877–1927): Vrije, natuurlijke beweging; "moeder van moderne dans".
- Martha Graham (1894–1991): Contractie/loslating-techniek; psychologische diepgang.
- Merce Cunningham: Kansprocedures, scheiding dans/muziek.
- Pina Bausch: Tanztheater – dans/theaterfusie.
- Postmodern (Judson Church): Voetgangersbeweging, taakgebaseerd.
- Hedendaags: Hybride vormen, multimedia, mondiale invloeden.
Theaterdans Vandaag
Integraal onderdeel van musicals (West Side Story, Hamilton), opera, fysiek theater en interdisciplinaire performance. Choreografen zijn mede-auteurs van het theatergebeuren.