De Filipijnen eren hun culturele architecten door de Orde van Nationale Kunstenaars. Voor dans hebben vier vrouwen de onderscheiding – elk een pionier die de Filipijnse dansidentiteit vormde.
De "Moeder van de Philippijnse Volkdans." Onderzoeker, choreograaf, documentariste. Ze reisde door het archipel verdwijnende tradities optekenend – Tinikling, Singkil, Pandanggo sa Ilaw – en codeerde ze voor onderwijs en uitvoering.
"Moeder van de Philippijnse Theaterdans." Fusie van inheemse vormen met ballet en moderne techniek. Creëerde The Noli Dance Suite (uit Rizals roman) en Filipinescas, een toercompagnie die Philippijnse dans op wereldpodia bracht.
Stichter van de Bayanihan Philippine National Folk Dance Company. Transformeerde dorpdansens in theaterachtige spektakels zonder culturele integriteit te verliezen. Bayanihan werd de culturele ambassadeur van het land.
Prima ballerina, choreograaf en stichter van de Philippine Ballet Theatre. Bouwde klassiek ballet-infrastructuur in de Filipijnen – training, repertoire, bedrijfsduurzaamheid. Bewijs dat ballet Filipijns kan spreken.
Vier vrouwen. Vier verschillende paden: onderzoek, fusie, theatricalisering, institutiebouw. Samen bewijzen ze dat Filipijnse dans geen enkele traditie is – het is een sterrenbeeld. En ze maakten zeker dat de wereld het zag.