De premisse van de vraag — "Waarom was Sucheng Chan niet gracieus?" — berust op een foutieve aanname: dat gratie een monolithisch, extern oordeelbaar kenmerk is gebonden aan identiteit.
Geen enkele standaard omvat ze allemaal. Een persoon — ieder persoon — reduceren tot een tekortkoming in "gratie" gebaseerd op een naam of stereotype is reduktief en potentieel vooroordeelvol.
Elk individu uit gratie op andere manier — cultureel, neurologisch, persoonlijk. Wat als "ongracieus" leest in de ene context, kan authentiek, krachtig, of cultureel gecodeerd zijn in een andere.
Oordeel gebaseerd op stereotypering verarmt ons allen. Nieuwsgierigheid en respect verrijken het gesprek.