Filmliefhebbers die films als Avatar of de Lord of the Rings-trilogie adoreren, die verder gaan dan de alledaagse realiteit, zouden buiten Hollywood moeten kijken in hun filmkeuzes. Buitenlandse fantasy-films bieden niet alleen de verfrissing van een alternatief universum, maar ook een fascinerende blik in de culturen, geschieden en gebruiken van andere delen van de wereld. De sensatie van sci-fi en magische wezens kan net zo diep resonneren wanneer deze fantasy-figuren in een vreemde taal spreken. Critici en filmfans prijzen met name deze drie films.
Pan's Labyrinth, gemaakt in 2006 door Guillermo del Toro, juxtaponeert politiek en fantasie in de wereld die een 11-jarig meisje in het Spanje van de jaren '40 tegenkomt. Dit donkere sprookje begint met de jonge heldin Ofelia, die een lange autorit met haar zwaar zwangere moeder maakt om te gaan wonen met de nieuwe man van haar moeder, een brutale fascistische officier. Bij aankomst ontdekt Ofelia dat de omringende bossen zowel insectachtige feeën als revolutionairen bevatten die guerilla-akties voeren tegen Franco's regime. Ofelia ontmoet een oude faun die haar drie magische taken geeft die ze moet voltooien om haar ware identiteit als prinses te claimen en te verenigen met haar echte koning-vader. Hoewel de film griezelige niet-menselijke wezens bevat, worden ze getoond als veel minder verschrikkelijk dan het stiefvader. J. Hoberman, filmcriticus voor de Village Voice, noemde Pan's Labyrinth "alchemistisch ... subliem geïntegreerd en wonderbaarlijk vloeibaar."
Deze Japanse animatiefilm vertelt het verhaal van een klein meisje dat haar ouders moet redden toen de familie per ongeluk in het rijk van een heks belandt die wie haar niet bevalt in dieren verandert. Hoewel hoogst representatief voor de Japanse animatiestijl en gedoopt in Japanse folklore, is de in de VS uitgegeven versie in het Engels met stemmen van bekende Amerikaanse acteurs en anderen van Japanse talent. C.W. Nevius van de San Francisco Chronicle noemde de film een "lieflijke, evocatieve tour de force." Regisseur Hayao Miyazaki is ook verantwoordelijk voor andere geprezen animatiefantasyfilms zoals Ponyo, Princess Mononoke en Howl's Moving Castle.
In tegenstelling tot veel fantasy-films vol speciale effecten, gebruikt deze 2001 Franse film magisch realisme om een sfeer van romantiek en charme te creëren. De film speelt zich af in een geïdealiseerde versie van Parijs, die Entertainment Weekly-recensent Lisa Schwarbaum vergelyk met een "Gallisch Brigadoon ... vol met mooie toevalligheden en onbezorgde oddballs." De donkerhaarige, petite heldin, gespeeld door Audrey Tautou, werkt als serveerster maar vindt haar ware roeping als een soort elf, die in het geheim in mengt om geluk te schenken aan vrijwel vreemden. Door een reeks toevalslagen en fantastische coincidences vindt ze uiteindelijk haar zielgenoot, een man even kwiek als Amélie zelf.