CGI heeft de benodigde opnametijd op locatie verminderd. Dit komt doordat CGI-bedrijven in de postproductie een veelvoud van kleine "fouten" digitaal kunnen corrigeren. Als zwaar filmmaterieel per ongeluk in het beeld komt, kan het digitaal worden gewist in plaats van tijd en mankracht te besteden aan het verplaatsen ervan. Multi-miljard dollarsetjes kunnen nu digitaal worden gecreëerd voor een fractie van de kosten.
Al deze kostenbesparingen gaan ten koste van menselijke middelen. Medewerkers die traditioneel visuele tours de force uitvoerden, worden steeds vaker vervangen door CGI. Een stuntvrouw was onnodig voor Angelina Jolie in Salt, omdat de actrice zelf aan harnassen hing voor haar stunts; de harnassen en draden werden daarna digitaal verwijderd. Vroeger vereerde een Hollywood-camera vier werknemers; door de verkleining van de camera die nodig is voor CGI-kwaliteit, high-definition beelden, is nu maar één werknemer nodig. Timmermanns en setbouwers spelen een steeds kleinere rol op filmsets in een wereld van "groene schermen".
Sinds Jurassic Park verwachten publiek CGI in praktisch elke grote film. Goed of slecht, CGI is een noodzakelijk onderdeel van de hoogst opbrengende films. Een zomerblockbuster creëren vereist een aanzienlijke investering, net als vroeger. Maar vandaag de dag gaat een groot deel van die investering naar de nieuwe CGI-systemen. James Cameron besteedde bijvoorbeeld bijna $300 miljoen aan Avatar, waarvan de set een huis was in een verlaten vlieghangar en aangepaste "performance capture"-camera's gebruikte. In tegenstelling tot Cameron, wiens successen hem grotere budgetten gunnen, vinden kleinere producties dat de eisen van een CGI-hongerig publiek geld opslokt dat vroeger in acteren, muziek, schrijven en andere niet-CGI componenten zou zijn geïnvesteerd.
Het geld dat door CGI-innovatie wordt bespaard, vertaalt zich niet noodzakelijk in hoge winsten voor de bedrijven die het werk doen. Het bedrijf verantwoordelijk voor de CGI in Life of Pi ging failliet voordat het zijn Academy Award voor Beste Visuele Effecten kon ontvangen. Dit is een groeiend probleem, omdat de CGI-industrie werkt op een veilingproces dat ultra-lage bieders begunstigt. Het idee is dat grote projecten belangrijker zijn dan bieden tegen een prijs die CGI-bedrijven in staat stelt adequate lonen te betalen. Als resultaat staat Hollywood onder vuur voor het steeds vaker uitbesteden van deze CGI-werkbelasting aan bedrijven die zich geen eerlijke lonen of secundaire arbeidsvoorwaarden kunnen permitteren.