Televisie- en filmproductie kan een uitgebreid proces zijn met schijnbaar oneindig veel details. Iedereen die betrokken is bij de daadwerkelijke productie werkt naar de best mogelijke geluid en beelden, conform de wensen van producenten en regisseur. Productie- en postproductieploegen gebruiken diverse technieken om de gewenste beelden op het scherm te krijgen.
Camera-hoeken bepalen volledig hoe het publiek de beelden ziet. Dit is het oog van de kijker in de wereld die de productieploeg creëert. Waar de camera staat, welke lenzen worden gebruikt en hoe de camera beweegt, bepalen de sfeer van een scène en kunnen de beelden dramatisch beïnvloeden.
Ooghoogte-camera's zijn gebruikelijk en geven een realistisch beeld, terwijl een vogelvluchtopname (bird's eye view) vanaf rechtboven de subjecten wordt gemaakt. Deze hoek laat de beweging van de subjecten eronder duidelijker zien en wordt vaak gebruikt in sportproducties. Een lage camera-hoek (low angle) plaatst de camera onder het subject, waardoor het object of de persoon krachtiger, angstaanjagender of dominanter lijkt. Het tegenovergestelde – een hoge hoek – verkleint het subject en vermindert zijn betekenis.
Het gebruik van B-roll is vandaag de dag heel anders dan in de vroege jaren van de televisie. Deze techniek is nu standaardprocedure voor alle TV- en filmproducties. B-roll is wat je ziet wanneer er een reden is om de vastgelegde shot niet te tonen.
In de vroege jaren namen TV-reporters audio en video samen op voor interviews. Het bewerkingsproces vereiste een alternatieve afbeelding om de kijker af te leiden van de jump cut in audio en video. De afspeelpersoneel startte twee rollen tegelijk en schakelde handmatig naar de 'B-rol' wanneer de afleiding nodig was.
Vandaag is het proces veel eenvoudiger, maar het concept blijft hetzelfde. Stel je een interview voor met een man over een misdaadplek. De afbeelding snijdt weg naar echte opnames van de misdaadplek terwijl je nog steeds zijn stem hoort. Deze bewerkingsnoodzaak werd in de loop van de tijd een standaardstijl en wordt nu gebruikt voor veel meer dan het maskeren van jump cuts.
Als je je ooit afvraagt hoe Superman vliegt boven de wolken: het antwoord is blue screen en chroma key.
Het gebruik van een blauwe (of soms groene) achtergrond in film- of TV-productie is tegenwoordig heel gebruikelijk. Wanneer de regisseur een acteur of acteurs wil compositeren over een afbeelding die er niet echt is, haalt men de blue screen erbij. Chroma key stelt de editor in staat de specifieke blauwe kleur van de achtergrond te vervangen door een andere stilstaande afbeelding of volledige video, terwijl de acteur op beeld blijft. In het Superman-voorbeeld hangt deacteur in een vliegpositie voor een blauw scherm en wordt het gezicht op wolken en lucht in postproductie erboven gelegd.