De Steadicam is een vast onderdeel van de filmkunst sinds de introductie in de late jaren 1970. Een stabiliserende camera-rig waarin een arm bevestigd is aan een harnas en gecounterbalanceerd door de tegenovergestelde camera en batterijrug, geeft de Steadicam een soepel, zwevend karakter aan de cinematografie en stelt cameraoperators in staat om vrij te bewegen. Met een Steadicam-rig repliceren shots het perspectief van een onzichtbare vlieg op de muur, of nemen ze kijkers met grace mee in het midden van de actie. Hoe gewichtloos de uiteindelijke shot ook oogt, het vasthouden en correct bedienen van een Steadicam vereist een groot deel fysieke, mechanische en creatieve vaardigheid.
Plan je shot van tevoren. Steadicam-shots volgen meestal een vastgelegde route; voordat je klaar bent om de Steadicam vaste te houden, is het belangrijk om de route te kennen die je neemt om de shot te krijgen, inclusief eventuele obstakels op de weg.
Balanceer de rig correct. Pas de verticale en horizontale balans aan door de gimbal (de gepuntste steun die de arm van de Steadicam vasthoudt) omhoog of omlaag de 'sled' (de middelste staaf waarop de arm gemonteerd is) te schuiven. Stel je de sled voor als een potlood gebalanceerd op je vinger; gewicht toevoegen aan een van de uiteinden betekent dat je het zwaartepunt moet aanpassen. Wanneer correct gebalanceerd, moet de camera volledig stabiel blijven zonder aangehaald te worden.
Controleer de rig. Schud de rig om te checken op wankelingen (ze kunnen je shot ruïneren). Als de rig stevig vastgezaagd is en nog steeds wankelt, gebruik dubbelzijdig tape tussen de camera-montageplaten en de camera-bodem voor beveiliging. Zorg dat er geen losse kabels je beweging belemmeren, en let op je kabelslab — te veel slack laat je struikelen, te weinig stopt je in je tracks.
Houd de rig zijwaarts, ondersteund door de gimbal en laat hem vrij zwenken. Als je balans correct is, valt de Steadicam langzaam als hij naar de kant getild wordt.
Houd de camera weg van je lichaam zodat hij voor je rust terwijl je beweegt. Stel je de camera voor als een vol glas water dat je voor je houdt en concentreer je op het niet morsen van een druppel.
Grijp de Steadicam met twee handen voor verhoogde precisie. Gebruik je dominante hand om de arm licht te houden en te sturen. Met je andere hand, grijp je duim en voorvinger licht om de sled net onder de gimbal. Houd deze hand altijd onder de gimbal, zelfs als je in 'low mode' of 'drop mode' opereert (posities waarin de camera omgekeerd is). Deze initiële positie moet comfortabel en licht voelen; als het gespannen voelt, is je positionering waarschijnlijk fout.
Open en sluit je duim en voorvinger zachtjes om de gimbal te manipuleren en de hoek van de shot te veranderen.
Beweeg je dominante hand iets omhoog, omlaag, links of rechts (zonder je vingers te spannen) om de camera te pannen.
Houd rekening met inertie; een Steadicam-rig is zwaarder aan de top dan aan de bodem. Bij versnellen zwaait het zware onderdeelte de gimbal om, waardoor de camera naar beneden kantelt. Bij afremmen zorgt inertie ervoor dat de camera naar boven kantelt. Leer om inertie te anticiperen en wankelende shots te voorkomen.
Probeer nooit te hard de Steadicam te 'controleren' met kracht van je handen. Onthoud, het doel van de Steadicam is om de bewegingen van de camera van je eigen te scheiden.