Digibeta en Betacam zijn beide bandformaten die door Sony in de 20e eeuw zijn uitgebracht. Ze concurreren met de rivaliserende VHS-formaat voor controle over de professionele videomarkt. Hoewel VHS de consumentenmarkt overnam, worden de beta-formaten nog steeds wijd gebruikt voor filmtransfers.
Betacam werd voor het eerst in 1982 op de markt gebracht. In 1992 werd Digibeta op de markt gebracht als vervanger van Betacam.
Digibeta is een nieuwere technologie dan Betacam. Digibeta comprimeert data met digitale compressie, waar Betacam een analoge methode gebruikt.
Digibeta en Betacam banden registreren slechts een fractie van de duur van VHS, wat meerdere banden vereist om een speelfilm te bevatten.
Digibeta is wijd gepopulariseerd binnen de film- en televisiegemeenschap als archiefformaat. De Digibeta-spelers zijn vaak achterwaarts compatibel en kunnen de oudere Betacam-formaten afspelen.
Betacam en Digibeta zijn slachtoffers van de slijtage van alle bandmedia. Band is gevoelig voor stof, vocht, chemicalien en slijtage.