Animatie is een reeks frames die beweging vermittelt. Traditioneel zijn dit een reeks illustraties geschoten op 24 frames per seconde. Animatie is een gevarieerde kunstvorm en dus de lijst met methoden voor 2-D animatie heeft zich ver uitgebreid ver boven pen en papier. Het volgende is een overzicht van de principes van 2-D animatietechniek.
Zal de beweging snappen? Heeft het een attitude? Beslissen hoe de tekeningen zullen bewegen is de fundamentele esthetiek van animatie. Animatie is een kunstvorm; je bent vrij om zo uniek of realistisch een stijl te selecteren als nodig voor het gewenste effect.
Eenmaal je besloten hebt hoe de animatie zal bewegen, moet je beslissen hoeveel tijd die actie zal nemen. Dit wordt timing genoemd. Om dit te doen, kun je de actie in je hoofd afspelen en je instinct gebruiken om de duur te bepalen. Voor een nauwkeurigere meting, kun je deze methode met een stopwatch gebruiken. Sommige animators zullen de beweging met hun lichaam uitoefenen om de actie die ze tekenen beter te begrijpen.
Vervolgens bepaal hoe de tekeningen tussen elkaar geplaatst zullen worden. De spacing van tekeningen kan gewicht en geloofwaardigheid creëren wanneer correct gedaan. Om dit te bereiken, onthoud dat hoe meer tekeningen er worden toegevoegd, des te meer tijd ze op scherm gezien zullen worden. Minder tekeningen is gelijk aan minder tijd en dus een kortere actie. Als de beweging op een even tijd is, dan moeten de tekeningen gelijkmatig van elkaar gespaced zijn. Wanneer de beweging versnelt of vertraagt, worden tekeningen op twee manieren anders gespaced: Slow In en Slow Out.
Denk aan versnelling, vergelijkbaar met de actie van je hand uitstrekken. De actie begint langzaam maar wordt sneller als je hand omhoog versnelt. Dit wordt uitgevoerd door tekeningen aan het begin van de actie op te vullen, langer op scherm te tonen, naar minder frames, verder uit elkaar als de actie compleet is, dus het einde verschijnt voor minder tijd op scherm.
Dit is een term voor vertraging. De actie begint snel en eindigt langzaam, creërend een slow out. Aan het begin worden tekeningen verder van elkaar geplaatst, met veel tekeningen die het einde van de actie opvullen. Dit creëert een vertragende effect.
Deze zijn meestal de eerste frames getekend, en vertegenwoordigen de belangrijkste actiepunten. Key framing de animatie is een algemene manier om een fundering neer te leggen van de belangrijkste poses. Het grootste voordeel van het gebruik van key frames is de capaciteit om te zien of de animatie werkt met een relatief lage tekeninvestering. Als nota, niet alle animators gebruiken key frames, omdat het animatie stijf of onnatuurlijk kan laten lijken. Het hangt ook grotendeels af van voorkeur.
Animatie wordt opgenomen op 24 frames per seconde. De term 1s, 2s enzovoort verwijst naar hoeveel frames per tekening geschoten worden. Als elke tekening maar een keer geschoten werd, een 1 tot 1 verhouding van één tekening tot één frame geschoten, zou dit betekenen dat de animatie op 1s geschoten was. Als elke tekening tweemaal geschoten werd, één tekening voor elke twee frames, zou het 2s heten, enzovoort. In tegenstelling tot wat algemeen meningen zijn, wordt de meeste animatie niet op 1s geschoten, maar eerder op 2s tenzij de actie bijzonder soepel moet zijn zoals in dansen of een onderwaterscène.