Veel filmmakers kiezen ervoor om films in zwart-wit te draaien om historische context te tonen, maar hoe kan de filmmaker diepgang en contrast toevoegen aan zijn zwart-wit films? Het is meestal niet genoeg om een film in zwart-wit te draaien voor effectiviteit. Je moet technieken gebruiken om je personages tot leven te wekken en "kleur" toe te voegen aan een kleurloze film.
Om het effect van zwart-wit te accentueren, gebruiken sommige filmmakers vlekken kleur binnen een zwart-wit film. De 1993 film "Schindler's List", geregisseerd door Steven Spielberg, gebruikt een kleurintro en einde terwijl de hoofdfilm in zwart-wit is. Ook is er een meisje in een rode jurk die meerdere keren verschijnt. Het voegt realisme en een herinneringsmechanisme toe. Spielberg gebruikte deze methode om het publiek beter te laten relateren aan een enkel personage zonder ooit haar gezicht te zien of haar ontwikkeling te zien gedurende de film. Daarnaast dient een krachtige scène wanneer de protagonist, Oscar Schindler, het meisje dood ziet (na haar levend te hebben gezien eerder in de film) om het publiek aan haar aanwezigheid te herinneren. Zij maakt impact zonder een woord te zeggen, puur omdat Spielberg een kleur in een zwart-wit film gebruikte.
Je kunt dit effect op dezelfde manier gebruiken, maar voor diverse doeleinden. In de 1998 film "Pleasantville" voegde de regisseur (Gary Ross) geleidelijk kleur toe aan de zwart-wit film om de veranderingen in plot en personages te accentueren. Terwijl hij zwart-wit associeerde met saaie en gewone personages, gebruikte Ross kleur om aan te geven dat personages door interessante en gevarieerde veranderingen gingen. Hoewel deze techniek veel post-productie werk vereist, kan het een heel effectieve methode zijn om zwart-wit film op een interessante manier te gebruiken.
Bij het filmen in zwart-wit is de verleidelijkheid om de kleuren in je mise en scène (individuele scène presentatie) te negeren tijdens het filmen. Weersta deze verleidelijkheid. Feitelijk beschouwen sommige critici kleur als bijna even belangrijk in zwart-wit films als in kleurenfilms. De reden: contrast. Donkere kleuren contrasteren met lichtere kleuren, en de manier waarop je de verschillende schaduwen van zwart en wit mengt, beïnvloedt sterk hoe het publiek je film ziet.
Gebruik zwart als antagonistische schaduw terwijl je het contrasteert met wit en lichtere protagonisten schaduwen. Dit extreme contrast is duidelijk zichtbaar voor de kijker. Echter, subtiele veranderingen in contrast kunnen moeilijk te detecteren zijn. Om dit probleem te vermijden, bewaar zwart-wit fotografie nooit voor post-productie. Stel je digitale camera in op zwart-wit en film door die viewfinder, in plaats van in kleur te filmen en daarna naar zwart-wit te bewerken. Tijdens post-productie kun je contrast of accenten toevoegen aan bepaalde situaties, maar in zwart-wit filmen maakt het proces veel makkelijker.