Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Films

Wat Zijn Beruchte Citaties Uit De 'Indiana Jones' Films?

Met de release van "Raiders of the Lost Ark" in 1981, vulden fans van alle leeftijden bioscopen om de roerige avonturen van Indiana Jones te volgen. Opvolgende films in de Indiana Jones-franchise hebben ook fans getrokken, niet alleen op basis van hun indrukwekkende productiewaarden, maar ook door de scherpte in hun scenario's. Verder reflecteert elk van deze films instructief op spirituele concepten, soms onverzettelijk.

Humoristische Kwips

Of ze nu met kogels besproeid worden of in het gezicht geslagen worden door een spierachtige vijand, Indiana Jones en zijn crew vinden altijd de humor. Als Indy in "Indiana Jones and the Last Crusade" onverschillig opmerkt, is hij niet gemakkelijk af te schrikken, want "I'm like a bad penny, I always turn up." Zelfs onder gespannen omstandigheden blijft hij een gentleman. Wanneer een vraag wordt gesteld op een koninklijk dinerfeestje in India, "Dr. Jones, was het niet de Sultan van Madagaskar die dreigde om je handen af te hakken als je ooit terugkeerde naar zijn land?" antwoordt Jones delicates, "No, it wasn't my hands..." terwijl hij naar beneden kijkt naar zijn lies, "it was my... my misunderstanding." Acteur Sean Connery, die Indy's vader, Professor Henry Jones, speelde, observeerde waarderend dat "het leuke aan Indiana Jones de humor is, en het feit dat het teruggaat naar een oudere tijd, niet een tijd van hardware en ruimteschepen, maar auto's en vliegtuigen en treinen en paarden." Inderdaad, Indy's gratie onder druk wordt vaak getoond door zijn neiging tot wry momenten van humor.

Actie-uitspraken

Elke Indiana Jones-film is gevuld met 15 tot 30 dodelijke situaties. Zodra Indy de ene crisis ontkomt, ontmoet hij meestal een andere, ongetwijfeld meer lastig dan de vorige. In "Indiana Jones and the Last Crusade" verwijst Indy naar zijn avontuurlijke levensstijl, opmerkend, "Since I've met you I've nearly been incinerated, drowned, shot at, and chopped into fish bait." Toch schrikt Indy niet van avontuur terug om het risico op de dood te vermijden. Eerder pauzeert hij om een boekenworm te raaden dat "If you wanna be a good archaeologist, you gotta get out of the library!" Nog steeds, zelfs midden in het avontuur, schrikt Indy terug in angst van zijn fobie voor slangen, staarend in een put waar de geprezen Ark van het Verbond zit, alleen om een golvende vloer van slangen te zien. Gelamd met angst, klucht hij wanhoopvol, "Snakes... why'd it have to be snakes?" Snel schat zijn bijman Sallah de situatie in, commenterend, "Asps--very dangerous," toevoegend, "You go first." In de films van de Indiana Jones-franchise is er geen meesterplan. Het plan is altijd veranderlijk, volgens de behoeften van de actie. Dus, wanneer gevraagd hoe hij van plan is zijn objectief uit te voeren, antwoordt Indy, "I don't know, I'm making this up as I go!"

Karakterontwikkeling

Rustig rustend in het hart van elke film is een zacht verhaal van relatie. wanneer Marion, Indy's eertijds liefdesbelang, later in het leven met hem herenigd wordt, observeert ze, "You're not the man I knew ten years ago." Zijn antwoord aan haar, "It's not the years, honey, it's the mileage," impliceert niet alleen dat hij een adrenaline-geïndiceerd bestaan heeft geleid, maar suggereert ook dat hij niet volledig tevreden is met waar hij emotioneel is uitgekomen. Een vergelijkbaar emotioneel thema loopt door de derde film in de reeks, als Indy's rancune over het nalaten van zijn vader om hem in zijn jeugd te voeden, uiting vindt in de truculente richtlijn "Don't call me Junior!" Volledige cirkel in "Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull," adviseert Indy een onbeslis jonge man dat aan motorfietsen werken in plaats van college bezoeken niets is om zich voor te schamen "if that's what you love doing," en "don't let anybody tell you any different." Kort daarna, na te ontdekken dat de jonge man eigenlijk zijn eigen zoon is, trekt Indy zijn uitspraak in en zet hij de jonge man onder druk om stevige academische doelen te stellen.

Filosofische Bezinningen

Hoewel ze primair ontworpen waren om te voldoen aan de conventies van escapist popcorn-flicks, overweegt elk van de avonturen van Indiana Jones kwesties van filosofisch belang. In de loop van Indy's avonturen wordt zijn morele vezel vaak in twijfel getrokken. Ondanks het feit dat hij zoekt naar archeologische reliquiën van onschatbare spirituele waarde, doodt Indy talloze mensen in het proces van het bereiken van zijn doelen. Bovendien is Indy's hart niet altijd zuiver, zoals genoteerd door een van zijn rivalen, die stelt, "It would take only a nudge to make you like me."

Deel van Indy's probleem is dat hij behoort tot een skeptische samenleving, onbereid spirituele waarheden openlijk te omarmen. Zoals uitgelegd door Jerold J. Abrams, in zijn artikel "Space, Time, and Subjectivity in Neo-Noir Cinema," kan Indy niet beslissen of hij een man van geloof is of een man van wetenschap, en hij kan zijn antwoord alleen vinden "in the end--in a moment, with just the slightest shred of scientific evidence for God." Indiana Jones-films benadrukken discret geloof, erkennend dat zelfs erger-dan-leven-en-dood dilemma's dilemma's zijn gegrondvest in spirituele zorgen, die als niet opgelost kunnen dreigen om een persoon's ziel erger te maken. In "Indiana Jones and the Last Crusade" wordt Indy geraadpleegd door zijn vader om zijn gierige zoektocht naar de Heilige Graal op te geven, want hij zal zeker sterven als hij zijn verlangen niet verhoogt. Op dezelfde manier beveelt Indy Marion op de verleiding te weerstaan om te kijken wat er in de Ark van het Verbond zit, bevelend haar, "Don't look at it, no matter what happens!" In Indy's wereld worden tijdelijke winsten vaak gecompenseerd door spirituele verliezen, en is actie doelloos als het geïnformeerd is door niet meer dan primitieve, verwervende begeerte.

Films

Related Categories