Rollen voor zwarte acteurs namen in de jaren 70 aanzienlijk toe, zowel op het grote scherm als op televisie. Begin jaren 70 brachten grote en onafhankelijke studios meer dan 200 'blaxploitation'-films uit gericht op de Afrikaans-Amerikaanse markt. Naast deze films, trokken komediens met zwarte acteurs grote publiek, biopics leverden enkele zwarte acteurs Academy Award-nominaties op en televisieprogramma's met zwarte acteurs wurden prime-time hits.
Laagbudget 'blaxploitation'-films hadden zwarte acteurs in stedelijke settings en veroorzaakten controverse vanwege de afbeeldingen van geweld, bloed en seks. Deze films creëerden ook een heel segment van nieuwe sterren. Pam Grier, bekend als de Queen of Blaxploitation, werd een symbool van vrouwelijke empowerment in een racistische wereld, dankzij haar rollen als een sexy vrouw op wraak uit in Coffy in 1973 en Foxy Brown in 1974. Richard Roundtree brak door zwarte stereotypen door een sterke, zelfverzekerde, welsprekende particuliere detective te spelen in de 1971-film Shaft. Andere acteurs in dit genre zijn Melvin Van Peebles in Sweet Sweetback's Baadasssss Song in '71, Ron O'Neal in Super Fly in '72, en Fred Williamson in Black Caesar in 1973, plus Three the Hard Way in 1975.
Komediens met zwarte acteurs maakten grote winst in de jaren 70. Sidney Poitier en Bill Cosby speelden samen voor de eerste keer in de succesvolle Uptown Saturday Night in 1974, gevolgd door Let's Do It Again in '75 en A Piece of the Action in 1977. Bekend van zijn live comedyshows, maakte Richard Pryor de overstap naar acteur in de jaren 70, met Billy Dee Williams en James Earl Jones in The Bingo Long Traveling All-Stars & Motor Kings en Silver Streak in 1976. Datzelfde jaar speelde hij in Car Wash en daarna in Which Way Is Up? in 1977.
In de jaren 70 wonnen verschillende zwarte acteurs nominaties en prijzes voor hun dramatische rollen: James Earl Jones won een Golden Globe en ontving een Academy Award-nominatie voor Beste Acteur voor het spelen van Jack Johnson, de eerste Afrikaans-Amerikaanse zwaargewichtskampioen van de wereld in The Great White Hope in 1970. Succesvolle Motown-zangeres Diana Ross ontving een Golden Globe en Academy Award-nominatie voor haar eerste rol als Billie Holiday in Lady Sings the Blues in 1972. Ze speelde daarna in Mahogany in '75 en The Wiz in '78. Cicely Tyson ontving een Academy Award-nominatie voor haar grijpende prestatie als Rebecca Morgan in Sounder in 1972 en werd de eerste Afrikaans-Amerikaanse vrouw die een Emmy won voor hoofdrolvrouw voor The Autobiography of Miss Jane Pittman in 1974.
Van tv-films tot sitcoms tot mini-series, televisie in de jaren 70 had veel rollen met zwarte acteurs. De breed bekeken 1971-tranjerker Brian's Song had Billy Dee Williams als Chicago Bears-speler Gale Sayers die zijn kankerlijdende vriend en teamgenoot Brian Piccolo steunde. En toen waren er de sitcoms: Sanford and Son liep van 1972 tot 1977, met Redd Foxx, Demond Wilson en LaWanda Page; Good Times met John Amos, Esther Rolle en Jimmie Walker was een hit van 1974 tot 1979; en The Jeffersons zag een 10-jarig succes van 1975 tot 1985, met Sherman Hemsley, Isabel Sanford en Marla Gibbs. Meer dan 80 miljoen mensen keken naar het finale van Roots in 1977, een acht-deel, 12-uur miniseries, met LeVar Burton, Ben Vereen, Louis Gossett Jr., Leslie Uggams en John Amos. Deze boeiende show gaf kijkers een beter begrip van slavernij en hoe het Amerika vormde.