Een filmmonteur zet de complete film samen door individuele shots in een bepaalde lengte en volgorde aan elkaar te voegen. Montage is een van de belangrijkste delen van het filmproces. Het bepaalt het algehele tempo van de film, alsook de emotionele toon en structuur.
In de vroege dagen monteurde de filmmonteur de film door individuele stukken film aan elkaar te lijmen. Bij afspelen door een camera vormde het gelijmde film een complete reeks.
Dezer dagen gebeurt filmmontage vaak via computersoftware, waarmee de monteur veel sneller werkt en individuele shots beter bij kan houden.
Films doorlopen vaak meerdere "cuts" of montages. De eerste cut heet een rough cut en is meestal langer dan de definitieve film, zodat de regisseur of studio nog gemakkelijk wijzigingen kan aanbrengen.
Zodra een rough cut klaar is, kan de regisseur samenwerken met de monteur aan een verfijnde cut. Wanneer dat proces voltooid is, geeft de studio de definitieve goedkeuring (of vraagt nog wijzigingen), wat resulteert in de final cut van de film.
Sovjetse filmtheoretici stelden dat er een afgeleide betekenis bestaat tussen individuele filmstukken die aan elkaar gesneden worden, wat bijdraagt aan het algehele effect. Door de volgorde van shots te veranderen, verander je de algehele betekenis – een proces dat montage genoemd wordt.
Continuïteit verwijst naar de natuurlijke voortgang van shots en de interne logica in hun samenstelling die het publiek laat weten wat er aan de hand is. Het is sacrosanct voor de meeste Hollywoodfilms, hoewel experimentele films continuïteit soms bewust breken om een specifiek effect te bereiken.