De one-inch punch was een kunstenaar-demonstratie, geen gescriptte filmtechniek. Lee toonde het op toernooien (bijv. de 1964 Long Beach Internationals) en in seminars om zijn Jeet Kune Do filosofie te illustreren: maximale kracht, minimale telegrafie.
De prestatie blijft een getuigenis van Lee's begrip van biomechanica en kinetische koppeling, geen filmische uitvinding.