Een script schrijven is een van de meest uitdagende vorm van schrijven. Het goed doen betekent dat het moeiteloos lijkt, terwijl het alles behalve dat is. De uitdaging zit hem in de voorbereiding en het schrijven dat leidt tot het eigenlijke script. Deze stappen die leiden tot het schrijven van het script, of de vorming van een script, zijn het skelet en de spieren waarop je script zich zal steunen.
Begin met een idee dat je liefhebt. Elk script is gebaseerd op één solid idee dat de zaad is van het hele project. Het kan zo simpel zijn als "jongen valt voor meisje; meisje valt voor andere jongen", of zo bizar als "wat als een man vastzit in een defecte tijdmachine?" Wat je idee ook is, je moet er 100% achter staan en voor de lange adem. Een script schrijven, in tegenstelling tot Hollywood-verhalen en geruchten, is niet iets wat vaak in een weekend of week gedaan wordt. Het is een pijnstakend proces dat veel werk, herwerk, herschrijving en dissectie vereist. Kies dus een idee waar je sterk achter staat. Anders word je halverwege verveld en faalt het script.
Creëer een basale drie-actstructuur voor je plotidee. Dit is niet de tijd voor details; dit is de tijd voor brede streken. De basale structuur die je nu moet vormen is: de inciting incident (de gebeurtenis aan het begin die het verhaal in gang zet), de act-één-climax, de act-twee-struggle, de act-twee-climax en de crisis/climax van act drie. Denk aan je protagonist en antagonist en hoe je het conflict tussen hen kunt verhogen met elke progressieve climax. Elk obstakel moet groter en moeilijker te overwinnen zijn dan het vorige. Ook moet elke climax het publiek iets geven waar de protagonist mee te maken krijgt wat ze niet verwachtten, het verhaal in een interessante, onverwachte richting duw. Tenslotte moet de crisis/climax van de laatste act, op een of andere manier, het basale conflict aan het begin tussen protagonist en antagonist oplossen.
Schrijf een gedetailleerde outline. Neem je drie-actconstruct en werk het uit tot een scène-voor-scène outline van de film. Voor elk deel van de outline, detail wie in elke scène zit, waar elke scène speelt en hoe de waardelading in elke scène verandert van begin tot eind. Dat wil zeggen: er mag geen scène zijn waarin je protagonist geen statusverandering ondergaat van begin tot eind. Het kan zo simpel zijn als: de protagonist begint de scène vol hoop, en aan het einde vol vrees. Elke scène moet de plot vooruit helpen, dus geen scène die puur als expositie dient. Weef benodigde expositie in scènes die de plot vooruit helpen.
Bouw een volledig treatment. Zodra je gedetailleerde outline klaar is, gebruik deze gedetailleerde kaart om een vol treatment te schrijven. Een treatment is eigenlijk het volledige script van je film, zonder de dialogen. De dialogen moeten altijd LAATST geschreven worden. Films zijn een visueel medium, en je treatment moet dat in gedachten houden. Terwijl je je treatment uitschrijft, maak het zo gedetailleerd mogelijk. Hier beginnen we de nuances van personages te zien, en waar bijpersonages in drie dimensies opduiken. Je wilt nu dialogen voor je personages schrijven. Weerstand de drang, want zodra je hun fysieke acties en de visuals van hun wereld gedetailleerd hebt beschreven, ben je veel beter geïnformeerd om woorden in hun monden te leggen. Pas NA het schrijven van het volledige treatment ben je klaar om je script te schrijven.