Naast hun stille handgeschikheid en afleidende maatregelen, zijn magiërs het bekendst om de requisites die ze gebruiken voor magie. Het klassieke beeld van een magiër omvat een man in een hoge hoed met een mantel, die een konijn uit een hoed trekt. Terwijl hoeden en konijnen een onderdeel blijven van magie of illusie-optredens, bestaat er een reeks andere requisites, afhankelijk van het type magie dat uitgevoerd wordt.
Een magiër kan optreden dicht bij een klein publiek, op straat bijvoorbeeld. Zij kan trucs uitvoeren in een menigte of een klein tafeltje opzetten. Zij kan een speelkaartspel gebruiken, de bekendste truk is misschien "pak een kaart, willekeurige kaart," waarin de magiër de kaart raadt. Meeste kaartspellen zijn standaard en geen "truc" spellen. De magiër oefent met bewegingen en woorden om de kijker af te leiden en bepaalde handbewegingen en kaartmanipulatie te verbergen. Andere requisites zijn persoonlijke objecten van een gast, zoals dollarbiljetten, sponsballen, rubberbanden, pennen en potloden, touw of munten.
De platformmagiër staat op een podium, zodat een breder publiek zijn optreden kan zien. Dit type show gebruikt meer structuur dan close-up magie, en requisites kunnen groter en iets meer gecompliceerd zijn. Klassieke requisites zijn een hoge hoed, staf, lange sjals, bloemen, bekers en sponsballen en misschien dieren.
Stagemagie wordt uitsluitend in grotere locaties uitgevoerd met meer publiek. De magiër gebruikt grote requisites, inclusief grote mechanismen, dozen waarin hij of zijn assistent kan glijden, vuur en andere speciale effecten en zelfs draaiborden. Deze shows worden meestal vergezeld door dramatische muziek. Deze requisites kunnen evolueren tot hele decors die door onzichtbare technici achter de schermen bediend worden. Magiërs als David Copperfield gebruiken deze requisites.
De requisites van een magiër zijn alleen zo goed als zijn vermogen om een illusie voor het publiek te creëren. Magiërs moeten uitstekende handgeschikheid hebben, constant hun handen bewegen en het publiek afleiden met de ene hand terwijl de andere een onzichtbare beweging uitvoert. Hij gebruikt afleiding op andere manieren om het publiek naar één ding te laten kijken om ze af te leiden van de mechanica van de truk. Magiërs gebruiken ook acteren, verbaal patter en af en toe een publiekspion.