Shakespeare's houding is genuanceerd. Levend in een christelijke, magie-verzadigde Elizabethaanse cultuur, presenteert hij personages met uiteenlopende attitudes — sommigen zien magie als goddelijk, anderen als gevaarlijk. Zijn stukken (The Tempest, Macbeth) bevestigen noch ontkennen een goddelijke bron; ze verkennen magie's morele ambiguïteit, reflectorisch van hedendaagse fascinerende en zijn eigen complexe perspectief.