Terwijl veel amateurmagiërs genieten van het uitvoeren van kleine magietrucs, verkrijgen de 'grote jongens' bekendheid door grotere en indrukwekkendere trucs uit te voeren dan ooit te zien was. Deze grootschalige magische effecten worden doorgaans simpelweg 'illusies' genoemd, en de magiërs die ze uitvoeren 'illusionisten'. Hoewel de meeste magiërs hun geheimen bewaren, zijn sommige van deze illusies al zo lang bekend dat elke amateur plannen kan kopen en ze nabouwen. Sommige illusies zijn zo bekend dat ze door bijna alle magiërs uitgevoerd worden.
Een vrouw in twee zagen is zo vaak gedaan dat het bijna een stereotype is. De assistente van de magiër ligt in een doos en de magiër zaagt de doos in twee op de taille van de assistente, steekt twee planken erin om te tonen dat de 'doorsnede' gelukt is, en trekt de twee helften uiteen. Deze illusie is geëvolueerd en omvat nu andere versies, zoals wanneer de assistente in een staande doos stapt, die in drie dozen met planken verdeeld wordt, en het middenstuk naar de kant getrokken wordt.
Een vaste waarde van de grote Harry Houdini: de magiër wordt op diverse manieren geboeid -- ketens, touwen, straitjacket, etc. -- en vervolgens in een watertank gedoopt, die ook wordt afgesloten. De tank wordt bedekt en na enkele minuten (of uren) komt de magiër ongedeerd tevoorschijn. Deze illusie kan met diverse tanks uitgevoerd worden (Houdini gebruikte soms een overgrote melkkan), terwijl andere magiërs de tank in een meer laten zakken. Een andere variatie omvat het begraven van de tank.
De assistente is gebonden en in een afgesloten doos geplaatst. De magiër springt op de doos, trekt een gordijn dat zowel hij als de doos verbergt, schudt het gordijn een paar seconden voordat het gordijn valt om te onthullen dat de assistente het gordijn vasthoudt. De doos wordt geopend en de magiër komt tevoorschijn. Zoals de andere illusies, omvat deze nu diverse variaties, zoals wanneer de magiër 'verschijnt' achter het publiek en een grote re-entrance maakt.
Zweving is altijd populair maar, zoals de ontleedde assistente, is het zo vaak gedaan dat het bijna een cliché is en constant heruitvonden wordt. De eens eenvoudige zweving kan nu meerdere objecten omvatten die boven het publiek zweven of de magiër kan ervoor kiezen om zichzelf in de zweving te betrekken.
Objecten laten verdwijnen is een favoriet van toneelmagiërs. Sommen zoeken het object zo groot mogelijk te maken, zoals toen David Copperfield de Vrijheidsbeeld 'liefde verdwijnen' op landelijke televisie. Anderen variëren hierop, zodat het lijkt alsof het object (of persoon) vernietigd werd; een voorbeeld is wanneer de magiër lijkt zijn assistente in een dodekist op het toneel te cremeren, met alleen een skelet achterlatend.