Een dubbel kruis (𝄪) verhoogt de toonhoogte van een noot met twee halvetoons (een hele toon).
Geschreven als een vet "×" (of "x") voor de nootkop. Het beïnvloedt die noot voor de rest van de maat tenzij geannuleerd.
Dubbele kruizen behouden ladderlogica en harmonische functie. In Dis-mol is de verhoogde zevende C𝄪 (leidend naar Dis). "D natuurlijk" schrijven zou de theoretische structuur van de kleine ladder breken.
Dubbele kruizen verschijnen meest in toonsoorten met 5+ kruizen (B, Fis, Cis groot en hun parallele minoren). Ze zijn zeldzaam in mol-toonsoorten.