Deze regel (Hoofdstuk 9, Nick's reflectie) betekent dat Gatsby's geïdealiseerde visioen van Daisy – zijn "illusie" van haar als de uitbeelding van zijn dromen – krachtiger en reëler voor hem is geworden dan Daisy zelf. Hij hield niet van de daadwerkelijke, gefaalde vrouw; hij hield van het idee van haar: het groene licht, de rijkdom, de status, het verleden dat hij kon herhalen. Die illusie dreef zijn hele leven (herenhuis, feesten, criminele ondernemingen) en veroorzaakte uiteindelijk zijn dood. De "vitaliteit" (levenskracht) van de fantasie overstijgt de realiteit, en verteert hem.