Oedipus kan niet volledig worden vrijgesproken—hij moordde wilkrachtig een man en sliep met zijn moeder. Echter, hij had geen morele verantwoordelijkheid omdat hij hun identiteiten niet kende. Na de ontdekking van de waarheid was hij verschrikt en verblindde zichzelf uit schaamte. Oedipus blijft een tragische figuur: gestraft voor misdaden gepleegd in onwetendheid, zijn ondergang roept zowel mededogen als vrees op, wat voldoet aan Aristoteles' definitie van tragedie.