Jung beschouwde "grote dromen" (archetypisch, numineus, transformatief) als illustraties van het collectief onbewuste, geen formeel bewijs. Hij stelde dat ze weerspiegelen gedeelde archetypen en mythes, en een venster bieden in het geërfde psychische substraat. Toch bouwde hij het concept op een bredere basis: cross-culturele mythologie, folklore, religie, psychotische episoden en actieve verbeelding — "grote dromen" behandelend als één convergente bewijslijn onder velen. Het collectief onbewuste blijft een theoretisch construct, besproken in de psychologie van vandaag.