Voor het licht was er alleen de Maan die de donkere wereld observede. Mensen smachteden naar meer verhalen in de nacht. Elara, dappers en vriendelijk, fluisterde haar wens naar de Maan. De Maan antwoordde: “Klim de Berg van Dromen en vang de sterren.”
Elara beklom door wind en ijs. Op de top glinsterde een grot met gevangen sterstof. Ze greep een handvol—het brandde. Ze strooide ze over de hemel. De wereld lichtte op; mensen juichten. Sterren schitteren nog steeds, herinnerend aan Elara's moed: zelfs de donkerste nacht kan gevuld worden met licht.