* Een beroep doend op zijn familiegevoel en gedeelde menselijkheid: Ze vertelt hem dat ze hem herkent als een van haar eigen 'kinderen' en staat erop dat hij een dame geen kwaad zou doen.
* Proberen religieuze schuldgevoelens op te roepen: Ze noemt haar 'christelijke' overtuigingen en suggereert dat hij in hart en nieren een 'goede man' zou kunnen zijn.
* Een persoonlijke connectie maken: Ze vraagt hem "aan zijn moeder te denken" en herinnert hem eraan dat ze een goede vrouw was.
* Bedelen om genade: Ze smeekt hem om 'alsjeblieft niet te schieten' en noemt hem 'een van mijn eigen kinderen'.
Geen van haar inspanningen is echter succesvol. The Misfit blijft onbewogen en schiet haar uiteindelijk neer. De pogingen van de grootmoeder om hem te manipuleren en een beroep op hem te doen, benadrukken de thema's van het verhaal, namelijk het falen van de menselijke verbinding en de inherente duisternis binnen de mensheid.