Toen Nirvana in het begin van 1994 op hun laatste tournee ging, had de band zich uitgebreid buiten hun klassieke power-trio-formatie. Vijf muzikanten traden op tijdens die laatste optredens, creërend een rijker, getextureerder geluid dat geïmmortaliseerd werd op MTV Unplugged in New York en doorheen hun Europese data.
Pat Smear, een veteran van de punk-scene met The Germs, was in 1993 toegetreden als tourgitarist, diepte toevoegend aan de live-klank. Celliste Lori Goldston bracht een onverwacht kamer-muziek-element, bijzonder treffend op de MTV Unplugged sessie waar haar cellolijnen door "All Apologies" en "Something in the Way" weefden. Deze uitgebreide configuratie vertegenwoordigde Nirvana's laatste evolutie – een band die verder drukde dan grunge's beperkingen, naar iets meer uitgestrekt en kwetsbaar, slechts maanden voordat tragedie hun reis beëindigde.